/

Leve de animatie

Animaties zijn hot. En terecht. Ze landen veel beter in onze hersenpan. Mits goed gemaakt natuurlijk.

Een kleine biecht. Diep in mijn hart ben ik eigenlijk een oude schoolmeester. Ik heb een nauwelijks te onderdrukken neiging om uit te leggen hoe het zit. Althans, hoe ìk denk dat het zit. De werkelijkheid heeft immers vele gezichten, een knagende onzekerheid waarmee wij moeten leven.

Mijn uitlegdrift verklaart tevens mijn enorme liefde voor animaties. Een animatie heeft namelijk de kracht de werkelijkheid af te pellen tot iets heel simpels. En in het magische spel van bewegend beeld, tekst, stem en andere geluiden ontvouwt die werkelijkheid zich tot iets wat je hersenen moeiteloos als de waarheid indrinken. Diverse studies over visuele communicatie laten zien dat we 68% meer informatie onthouden wanneer we kijken naar een animatie in vergelijking tot enkel tekst, beeld of audio. We roepen vaak dat er steeds meer een beeldcultuur ontstaat, dat mensen niet meer willen lezen. Beetje flauwekul natuurlijk. In onze hersenpan verandert niet zo veel hoor. Zonder een passie voor bewegend beeld en geluid is het nu eenmaal lastig mammoeten jagen. Onze hersenen zijn geprogrammeerd voor bewegend beeld en geluid. Stel je even voor dat onze met berenvelletjes beklede voorouders over een videocamera hadden beschikt met een montageprogrammaatje op de laptop. Dan hadden ze echt niet met houtskool mannetjes met speren en veel te grote herten op de muren van hun grotjes gekladderd, om zo hun heldendaden voor hun kroost uit te beelden.

Youtube is de #2 van zoekmachines

Animaties hebben impact. Logisch dus dat ze steeds populairder zijn in marketing en communicatie. Ze brengen een boodschap helder over, die blijft veel beter hangen en kan in creatieve invulling allerlei positieve associaties oproepen. En dat is fijn voor de afzender. Als je er ook nog eens in slaagt de animatie een vrolijke kwinkslag te geven, is de kans dat hij via de socials de wereld rondreist ook nog aanwezig. (Hoewel dat in de praktijk natuurlijk helemaal niet meevalt, laat staan op voorhand te regisseren is.) Maar goed, een animatie heeft dus een groot bereik. Youtube is op Google na de populairste zoekmachine. Zet je een animatie op Youtube, dan boor je een extra groot publiek aan. Bijkomend voordeel is dat je bij animaties precies bij kunt houden hoe vaak, hoe lang en tot waar precies gekeken wordt. Je hebt dus goede informatie over je bereik. Toch is het maken van een goede animatie - in al zijn simpelheid - verschrikkelijk moeilijk. Het geliefd publiek is ongeduldig, raakt verwend en drukt snel op het kruisje als de verveling na enkele seconden dreigt toe te slaan. De opdracht is dus een boeiend mini-verhaaltje te maken over een vaststaand onderwerp voor een meestal specifieke doelgroep. Het aantrekkelijke van een animatie is dat er enorm veel mogelijkheden zijn waarmee je dat mini-verhaaltje kunt vertellen, maar wezenlijk blijft de vraag voor wíe je het eigenlijk maakt.

Doelgroep: een belangrijke open deur

Elke goede animatie kan niet zonder echte verdieping in de doelgroep. Een open deur van hier tot Tokio, maar die staat kennelijk zo wijd open dat hij veel mensen niet meer opvalt. Zo keek ik laatst naar een animatie die aan hypotheekadviseurs uitlegt wat het betekent als een hypotheek onder water staat. Je kunt je er makkelijk een voorstelling van maken. Mannetje, vrouwtje kopen een huis. Prijs gaat naar benden. De gapende kloof van aanschafprijs en huidige marktwaarde vult zich met water... Zie daar: de hypotheek staat onder water. Leuk gemaakt, dat wel, maar mijn hoofd begon te gloeien van plaatsvervangende schaamte: moet je een zichzelf respecterende professional als een kind van zes uitleggen wat in zijn vak de issue is? Doelgroep, doelstelling, het lijkt een abc’tje, maar toch... Vervolgens bedenk je een concept, een storyboard en kun je aan de slag. Een gouden regel is: houd het zo kort mogelijk. Kijk voor de grap eens naar het filmpje over de uitbreiding van de A6 op Youtube. Ruim 10 minuten lang hobbelen we langs de huidige snelweg, de nieuwe snelweg, de Floriade, fietstunneltjes, viaducten, sfeerplaatjes, foto’s en toelichtingen van allerlei hotemetoten. Ik ben als Almeerder met de plek bekend, betrokken en geïnteresseerd, maar heb met gepaste tegenzin de hele rit uitgezeten. Veel te lang, veel te veel doelstellingen door elkaar. Dat kan ook anders.